ترس از آب و تمرین‌هایی برای مقابله با آن

ترس از آب و تمرین‌هایی برای مقابله با آن

افراد زیادی در دنیا هستند که شنا کردن را دوست دارند ولی به دنبال یادگیری آن نمی‌روند. ترس از غرق شدن، ترس از آب، ترس از شنا در عمق زیاد، هر چیزی که اسمش را بگذاریم، افراد به دلایل مختلفی خودشان را از این مهارت [ضروری] محروم کرده‌اند. در ادامه می‌خواهیم این ترس‌ها را بیشتر بشناسیم و راه‌های غلبه بر آن را یاد بگیریم.

ترس از آب یا شنا کردن؟

طبق آماری که در سایتpsychologytoday آمده است، ۴۶ درصد آمریکایی‌ها از بخش عمیق استخر می‌ترسند و ۳۷ درصد نمی‌توانند شنا کنند. ترس از آب و شنا کردن یکی از شایع‌ترین ترس‌ها در بین مردم است، با این وجود اکثر افراد دوست ندارند از آن حرف بزنند. بعضی از این که نمی‌توانند شنا کنند خجالت می‌کشند و همین خجالت باعث عقب انداختن مقابله با ترسشان می‌شود. در آمریکا مربیانی هستند که تخصصشان آموزش شنا به کسانی است که آب‌هراسی دارند، بنابراین آب‌هراسی یا ترس از شنا از یک مسئله غیرعادی تبدیل به یک موضوع حل‌شدنی شده‌است.

ترس از آب سطح‌ها و گونه‌های متفاوتی دارد. بعضی‌ها به کل از شنا کردن می‌ترسند، بعضی از مواجه شدن با رودخانه‌ها؛ در موارد حاد، حتی پاشیده شدن آب هم در فرد استرس ایجاد می‌کند؛ درواقع حتی هر ترس از شنایی را نتوان آب‌هراسی نامید، فوبیا(ترس شدید) نیست و احتمالا با راه‌حل‌های ساده‌ای قابل حل شدن است.

خاطره‌های مشترک یا دلایل ترس از شنا

ترس از  آب، ترس از شنا در عمق زیاد، ترس از شیرجه، از هر چیزی که بترسید یک ریشه در ذهن یا حتی جسم شما دارد. دلایل ترس کسانی که ترس از شنا دارند را که بشنوید به چند خط داستانی مشترک می‌رسیم. اشتباه مربی یا والدین در کودکی و  ایجاد یک خاطره بد در اولین برخورد با شنا و استخر، سخت‌گیری و اصرار مربی بر رفتن به بخش عمیق، خاطره غرق شدن یا قورت دادن آب در کودکی و یا انتقال ترس از والدین به کودک. در بعضی از موارد افراد به خاطر فیزیکشان و بد عمل کردن در جلسات  ابتدایی آموزش، شنا را کنار گذاشتند.

البته در کنار همه‌ی این موارد که ناشی از یک تجربه ناخوشایند است، مواردی هم هستند که به صورت غریزی این ترس را در خود دارند و بر آن کنترلی ندارند. ممکن است که این افراد هیچکدام از این موارد را تجربه نکرده باشند ولی از هر مواجهه‌ای با آب بگریزند.

مقابله با ترس از شنا

 همه‌ی افراد تا سطح مشخصی به خودشان اعتماد دارند که در آب شنا کنند. مثلا کسی که در استخر دوره‌های مقدماتی را گذرانده و تکنیک‌های اصلی را یاد گرفته‌است، برای شنا کردن در دریا یا رودخانه اطمینان کافی را به خودش ندارد.بنابراین هر مرحله از ترس راه‌حل خودش را دارد. قاعدتا کسی که از شیرجه می‌ترسد، تمرین بیشتری نیاز دارد ولی کسی که به طور کل از آب می‌ترسد باید از آشتی کردن با آب شروع کند.

مسئله دیگر نوع برخورد با کسی است که از آب می‌ترسد. اگر گفتن جمله« آب که ترسی ندارد، مطمئن باش برایت مشکلی پیش نمیاید» مشکلات را حل می‌کرد، این آمار برای افرادی که از شنا می‌ترسند وجود نداشت. این ترس‌ها با توجه به ریشه‌های روانیشان، در مرحله اول به تصمیم خود فرد و بعد به کمک دیگران نیاز دارد.

تمرین‌هایی برای مقابله با ترس از آب

اگر می‌خواهید که قبل از اینکه زیر نطر یک مربی تکنیک‌های شنا را یاد بگیرید خودتان کمی با ترستان مقابله کنید، این چند تمرین را از دست ندهید.قبل از اینکه تمرین‌ها را با هم ببینیم چند مورد را با هم بررسی کنیم.

  • تمرین‌ها را در استخر کم عمق انجام دهید. در حدی که پایتان روی زمین باشد و آب حداکثر تا شانه شما بالا بیاید.
  • هنگام انجام تمرینات عینک شنا داشته باشید و تا بتوانید در همه تمرین‌ها چشم‌های خود را باز نگه دارید و آب را ببینید.
  • سعی کنید که یک نفر کنارتان باشد یا با غریق نجات استخر صحبت کنید که حواسش به شما باشد تا اطمینان داشته باشید که اتفاقی برایتان نمی افتد. اگر بتوانید در یک استخر خلوت تمرین کنید که بهتر است.
  • و آخرین نکته در به نتیجه رسیدن تمرین‌ها عجله نداشته باشید، هدف اصلی از این تمرین‌ها این است که از آب و شنا کردن حس خوبی پیدا کنید؛ در نتیجه زمانی که احساس کردید تمرین‌ها شما را ناراحت می‌کند، کمی از استراحت کنید و به ککار دیگه بپردازید تا دوباره دلتان بخواهد که به تمرین ادامه دهید. حتی اگر چند هفته یا چند ماه طول کشید تا به طور کامل بر ترستان غلبه کنید اصلا ناراحت نباشید؛ این یک تغییر ذهنی است و ممکن است که کمی طول بکشد.

قدم اول: آشتی با آب

تمرین‌های ابتدایی برای این است که با آب دوست شوید.

یک. با آب بازی کنید. در لبه استخر بنشینید و پاهای خود را در آب به عقب وجلو حرکت دهید و از بازی کردن با آب لذت ببرید!

دو. آب را در دستان خود بریزید  و به صورت خود بپاشید.

سه. دوباره دستان خود را پر از آب کنید، نفس خود را حبس کنید و صورتتان را در آب بگیرید. عینک شنا بزنید و سعی کنید که چشم هایتان را باز نگه دارید. نفستان را حبس کنید. با این تمرین می‌بینید که قرار نیست آب وارد دهان و بینی شما شود

چهار. در قسمت کم‌عمق آب کمی راه بروید . در این مرحله مطمئن باشید که آب از نیمه‌بدنتان بالاتر نیاید.

قدم دوم: تمرین حبس نفس و سر را به زیر آب بردن

این تمرین‌ها برای این است که بتوانید سرتان را زیر آب نگه دارید. برای اغلب افراد وارد شدن آب در گوش و بینی  نامطلوب است و همین باعث شده که به کلی شنا را کنار بگذارند. این تمرین‌ها هم مانند بخش قبل در قسمت کم‌عمق استخر است.

یک. نفستان را حبس کنید. به آرامی در آب فرو بروید، سرتان را پایین بیاورید ولی لب‌هایتان را داخل آب فرونبرید. چه احساسی دارید؟ میتوانید به راحتی نفس بکشید؟ آیا مشکلی ایجاد شده؟

دو. نفستان را نگه دارید. در این مرحله دهان‌تان را آرام به زیر آب بیاورید ولی بینی هنوز بیرون آب باشد.

سه. بینی‌تان را بیرون از آب نگه دارید. سعی کنید این تمرین را در بخشی از استخر انجام دهید که آب آرام باشد. سعی کنید از طریق بینی نفس بکشید ودهنتان بسته باشد. پس از چند بار تکرار این تمرین سرتان را بیرون بیاورید و به حالت عادی نفس بکشید.

چهار. نفستان را حبس کنید. کمی خم شوید تا لب‌هایتان به آب برسد، نفس بگیرید و به طور کامل خم شوید تا بینی آب را لمس کند. اگر می‌توانید چند ثانیه صبر کنید و سپس سرتان را بیرون آورید.

پنج. تمام چیزی که باید در پایان این بخش تمرین‌ها بفهمید این است که تا زمانی که نفستان را حبس می‌کنید، آب قرار نیست که وارد بینی شما شود یا حتی اگر وارد شود به قدری بالا نمی‌رود که به سینوس‌هایتان برسد.

مجددا نفستان را حبس کنید، صورتتان را وارد آب کنید( حواستان باشد گوش‌ها بیرون باشند). سعی کنید چند ثانیه سرتان داخل آب باشد و نفستان را حبس کنید. در این تمرین خواهید دید که با وارد شدن بینی در آب، بینی شما اذیت نخواهد شد.

شش. مانند تمرین قبل عمل کنید. این بار کمی سرتان را کج  کنید تا گوش‌تان وارد آب شود.( چشم‌هایتان بیرون آب باشند) توجه کنید که چطور  شنوایی در آب از بین می‌رود. در این تمرین متوجه می‌شوید که چه مقدار آب وارد گوش‌هایتان می‌شود. مطمئن باشید که آب نهایتا به پرده گوش شما می‌رسد و به راحتی خارج می‌شود، در نتیجه احتمال صدمه دیدن شما بسیار کم است.

هفت. عینک شنایتان را بزنید. این بار سرتان را کامل زیر آب نگه‌دارید و همه نکات قبلی را رعایت کنید. چشم‌هایتان را باز نگه دارید، وقت آن رسیده که دنیای زیر آب را ببینید.

قدم سوم: بیرون دادن نفس در زیر آب

بعد از اینکه توانستید سرتان را در آب نگه دارید و نفستان را حبس کنید، باید یاد بگیرید که چطور نفستان را به بیرون بدهید و  آب وارد بینی و دهانتان نشود.

یک. در بخش کم‌عمق استخر بایستید و نفس بگیرید. در حالی که نفستان را حبس کردید دهانتان را به زیر آب ببرید ولی بینی‌تان بیرون از آب باشد. به آرامی هوای درون دهانتان را خارج کنید و در آب حباب ایجاد کنید. با این تمرین می‌بینید که مادامی که هوا را به بیرون می‌دمید، آب وارد دهانتان نمی‌شود.

دو. تمرین قبل را دوباره تکرار کنید ولی این بار بینی تان را هم زیر آب نگه دارید (چشم‌هایتان بیرون باشد). این بار دهانتان را بسته نگه دارید و سعی کنید که از طریق بینی، هوا را به بیرون بدمید و حباب ایجاد کنید. باز هم می‌بینید که تا زمانی که هوا را به بیرون می‌فرستید آب وارد بینی شما نخواهد شد.

سه. تمرین قبل را تکرار کنید و سعی کنید هم با دهان و هم با بینی حباب ایجاد کنید.

چهار. این بار سر را به طور کامل داخل آب کنید و تمرین قبل را تکرار کنید.

کلام آخر

با این تمرین‌های ساده می‌توانید بر ترس‌های ابتدایی غلبه کرد. در مرحله بعد باید یک مربی شما را همراهی کند. حواستان باشد که مربی نباید شما را زده کند و باعث شود که ترستان باز گردد. صبر و حوصله‌ی مربی در همراهی شما برای کنار گذاشتن ترس از شنا، سرعت پیشرفت شما رو دوچندان می‌کند.

در کارین می‌توانید دغدغه پیدا کردن مربی شنا را به آسانی رفع کنید. با ثبت یک درخواست در کارین می‌توانید هر سوالی که از مربی‌ها دارید بپرسید و شرایطتان، زمان مناسب برای کلاس و محدوده آن را مشخص کنید. مربیان درخواست شما را می‌بینند و اگر شرایطشان با شرایط شما مطابقت داشت به شما پاسخ می‌دهند، هزینه تدریسشان را مشخص می‌کنند. و نهایتا شما می‌توانید با مقایسه و صحبت با هر کدام از این افراد خیلی راحت مربی دلخواهتان را پیدا کنید و آموزش شنا را شروع کنید.

ارتباط با مربیان شنا تنها با ثبت یک درخواست

منابع :

enjoy-swimming.com

psychologytoday.com

wikihow.com